از بچگی خودم شرو ع ميکنم راستش رو بگم خداوکيلی از همون اوان کودکيم بازيگوش بودم و خيلی فضول و بقول مادرم   شيطون را درس ميداديم  به هيچی علاقه نداشتم و صلاٌ هم  دوست نداشتم دکتر يا مهندس ويا خلبان  بشم. دوست داشتم برم تو خيابونای محلمون يه سينی خوشکل بگيرم تو دستم و هی  داد بزنم بدو بدو زولبيا؛ يا  اينکه  داد بزنم واکسيه واکس، واکس ميزنم راستش از شما چه پنهون خيلی با حال بود برام  يه بار بارهم در حال زولبيا فروختن بودم که جاتون خيلی خالی  بابام منو ديد و يه فصل کتک حسابی خوردم .خوب ديکه هر که طاوس خواهد جور هندوستان کشد .

خلاصه اينکه من بچه شلوغ هم بودم٬ تو مدرسه خيلی دعوا ميکردم يه بار هم دوران راهنمائی از مدرسه اخراج شدم ولی با اصرار دائيم و گريه های مادرم با کلی تعهد  دوباره برم گردوندن ميدونيد با کمک دوتا ديگه از بچه ها پنکه سقفی کلاسو .... واسه همين از مدرسه  اخراجمون کردن .راستش من تو درس خوندن تنبل  بودم ولی از دوران ابتدائی ورزشم خوب بود کاپيتان تيم فوتبال شدم معدل درسيم هم خيلی عالی بود با معدل ۱۲ قبول شدم ولی بد بختی من از دورانی شروع شد که يهو دريچه قلبم به صدا در اومد  وقتی فکرشو ميکنم نميدونم چی بگم فقط ميتونم بگم پدر عشق بسوزه  بقول استاد عزيزم عباس نعلبنديان نويسنده و مولف توانی معاصر عشق ميکشد اگر بخواهد يا زنده ميکند اگر بخواهد مهم آنست که بيايد نه آنکه با تو چه کند . ميدونيد عشق خبر نميکنه بدون سرو صدا مياد گرچه واسه من خيلی زود امد ورفت ولی کلی مديونشم ميگيد نه بخونيد بقيه بيوگرافی منو خلاصه اون بود که  مجبورم کرد درسمو بخونم اين اولين و مهمترين شرط با هم بودن بود. سال دوم دبيرستان من  شدم يه خر خون تمام عيار آخه دستور داده بود که اگه منو دوس داری بايد درستو بخونی و منو پيش خونوادم و دوستام سر بلند کنی وای خدای من حالا کی بياد درس بخونه خلاصه عاشق از قلبش دستور ميگيره با کمک اون تونستم  با معدل بالا قبول بشم ميگفت بايد معدلم از معدل اون بالاتر بشه   منم خيلی سفت و سخت درس خوندم اينقد که ديگه به درس خوندن عشق ميورزيدم. خلاصه اينکه بعد يه سال و نيم قرار شد با هم کلبه عشقمونو رونق بديم و زير يه سقف باشيم  اما تقدير و دنيا ايقدر برحمه که.... خلاصه اون  رفت و منو با دنيائی از آمال و آرزوها جا گذاشت . و اما بعد..... دیپلم فنی رو از هنرستان فنی فجر اهواز با معدل ۲۳/۱۹ گرفتم عکسمو تو روزنامه زدن البته مامانم پول داده بود خوب راستش از دوران نوجوانی و جوانی تاتر و سينما رو خيلی دوس داشتم هميشه تو فکر سينما و جادوی اون بودم  خلاصه اينکه چون بعد از اون  ديگه نتونستم به کسی دل ببندم شدم دربست بچه مثبت و درسمو خوندم در امتهان کنکور سراسری سال ۷۲-۷۳  در رشته فيلمسازی شاخه کارگردانی  سينما  دانشکده هنرهای زيبا با رتبه ۹ قبول شدم ودر سال  ۷۸ با کلی فشار فوق ليسانسمو گر فتم . در حين فوق در سا ل ۷۶ در رشته تخصصی خودم يعنی مهندسی مکانيک در شاخه ابزار دقيق از دانشگاه صنعتی امير کبير ليسانس ابزار دقيقمو هم گرفتم . با توجه به علاقه خيلی شديد نسبت به زبان در سال ۱۳۶۶ که سال دوم دبيرستان بودم تونستم دیپلم  ترجمه زبان انگليسی رو ار موسسه زبان ايرانا بگيرم که سال بعد تونستم اين دیپلم رو هم ازbest languag   در شهيد بهشتی تهران بگيرم  همچنين ۵دیپلم تر جمه ديگر اسپانيولی اسپرانتو ايتاليائی و ژاپنی و عربی حجاز ازbest language گرفتم . درز مينه نويسندگی و کار گردانی فيلم و تاتر هم  چندين اثر دارم که آخرين کار فيلمم ترانه ديدار ميباشد و تاتر هم او ميآيد را نوشته و کارگردانی کردم در ضمن اولين فيلم ويدويی در استان خوزستان  پس از انقلاب رو هم  در سال ۷۴ با کمک حوزه هنری خوزستان بنام عشق وايثار ساختم که متاسفانه بنا بدلايلی مجبور شدم از هنر دور بشم (اخه نزديک بود بگن که من نهيليسمم)  

در زمينه سينما چند سال سررستی انجمن سينمای جوانان و مسئول امور هنر و مجری چند جشنواره بودم در سال ۷۰ به بازار کار وارد شدم در چندين شرکت کار کردم به عناوين مختلف تا اينکه در سال ۷۹ شرکت خصوصی ثبت کردم و شروع بکار کردم هم اکنون هم مدير عامل شرکت بازرگانی شميم رويای جنوب هستم که با ۱۵ کارمن وبيش از ۵۰ کارگر به فعاليت های فنی خدماتی و بازرگانی خارجی مشغولم که در آپهای بعدی از ۱۷ کشوری که تا کنون رفتم براتون عکس هم ميزارم هم از پشت صحنه کارهای تاتر و فيلمم هم از عکسهای يادگاری از خارج خلاصه کوچيک همه دوستان
خوبم هستم .

 
به تنهائی آوازه خوان شهر شدم

مرا به زندان عشاق بفرستيد

تمام سينه ام را بشکافيد

بگرديد درونش را

تمام اندرونم را

بگرديد و جار بزنيد شهر را

بر سرنا بخوانيد نامم را

بگوئيد اورا به دار ميشانيم

بگويد که من همان شاعری نقد فروشم

بگويد همانی که اشکهايش را از ما فراری دا د را بازداشتش کرديم

مرا جنايتکار به خود بخوانيد

بگويد که من در شب 

بگويد که من هر شب

به تنهائی آوازه خوان شهر شدم

بگويد که او مجرم است

بگوئيد از بهار خبر دارد او خورشيد را خوب ميشناسد

بگويد که او با خود چيزی بهمراه دارد که به زبان نميآورد

دهانم را مگيرد که من با دل سخن ميگويم

بر لبانم چه چيز پنهان است

 بگويد ميخواهم بدانم

که کجاست آن حيوان غريب

همو که  اشک و زبان و قلب دارد

همو که نامش را خوب ميدانيد

همو که در اسارت شما ست اما

باخود ميخواند سرود آزادی عشق را در  رويای خود

لبهای پاکم را دريدن

غم تنهائی کشيدم

حسرت ديدار کشيدم

رنگ آرزوهايم پريد

نهانم  دردلت را آرزوست

من آهنگ دلنشين

گورستان شهر اقاقيها هستم

من رويای سحر شدن را با خود دارم

من زهر آتشين هجر را چشيده ام

مرا خوب

بگرديد من همان مجرم نام آشنای

نسيم رويای جنوبم  
   شب آفتابی رويای ماندگار


باز هم شب آغاز شد و

  ترانه من به ديدار تو می انديشد
 
عشقبازی به همین آسانی است
که گلی با چشمی
بلبلی با گوشی
رنگ زیبای خزان با روحی
نیش زنبور عسل با نوشی
کار همواره باران با دشت
برف با قله کوه ؛ رود با ریشه بید ؛ باد با شاخه وبرگ
ابر عابر با ماه ؛ چشمه ای با آهو
برکه ای با مهتاب و نیسمی با زلف
دو کبوتر با هم
و شب و روز طبیعت با ما

عشقبازی به همین آسانی است...
شاعری با کلماتی شیرین
دست آرام و نوازش بخش بر روی سری
پرسشی از اشکی
و چراغ شب یلدای کسی با شمعی
و دلآرام و تسلا
و مسیحای کسی یا جمعی

عشقبازی به همین آسانی است....
که دلی را بخری ؛ بفروشی مهری
شادمانی را حراج کنی ؛ رنجها را تخفیف دهی
مهربانی را ارزانی عالم بکنی
و بپیچی همه را لای حریر احساس
گره عشق به آنها بزنی
مشتری هایت را با خود ببری تا لبخند

عشقبازی به همین آسانی است.....
هر که با پیش سلامی در اول صبح
هر که با پوزش و پیغامی با رهگذری
هرکه با خواندن شعری کوتاه با لحن خوشی
نمک خنده ؛ در لحظه کار
عرضه سالم کالائی ارزان به همه
لقمه نان گوارائی از راه حلال
و خداحافظی شادی در آخر روز
ونگهداری یک خاطر خوش تا فردا
در رکوعی و سجودی با نیت شکر

عشقبازی به همین آسانی است

                   از خدا خواستم
از خدا خواستم عادت‌های زشت را تركم بدهد.
خدا فرمود:خودت بايد آنها را رها كنی.

  التماس ناب از جنس خدا

ساعت       ۱۰ صبح در را ميزند

نميدانم کيست

نميدانم چيست

نميدانم چه کنم خوب نگريسيتم

سرو صدای مهيبی از اين آشفته دل ميآمد

صدای ترنمی از طوفان ناخاسته

صدای طوفانی از ترنمی نو خواسته

آنجاست درست پشت شيشه شکسته اتاقم

آرام از جايم برخاستم

هر چه نگريستم نديدمش

گوئی مرا به بيرون فرا میخواند

حاله ای شبه مانند که مرا ميخواند و ميخواند

صدايم ميکرد

صدائی مکرر از مفهومی بس غريب اما

خيلی قريب

اما باز هم نشناختمش 

ساعت ۱۱ شد باز هم به سراغم آمد

گوئی مرا به سفری نو ميخواند

نيمه خيز چشمان سنگينم را

با کوهی از مشقت نيمه باز کردم

هم ترسيده بودم هم نا اميد

اين اولين ناکامی من بود که پر رنگ

بر ديواره تنهائيم خيمه زده بود جه ترسناک بود

چه مخوف حتی مخوف تر از غار آنجلس

بطرفم ميآمد

آنقدر حريصانه که فرياد مادر مادر م

چونان کودکی معصوم

خواب وبيدای را آشفته ميکرد

ديگر خبری از ترس نبود

همراه با او در حال پيمودن

صحرائی خشک و تهی

صحرائی بی عشق و ساکن بوديم 

ساعت ۱۶

چشمانم با حاله ای از  تاريکی

به جنبش آمد باز هم دنيای فانی را ديدم

و او بود همراهم

او که خود را  ناجی تنهائيم ميناميد

او .......

 من بودم و آدمهای قبلی و قلبی خودم

 برادرانم و مادرم بر بالينم معصومانه 

 با گونه های خيسشان  چون باران بهاری بر من  باريدن

ترنمی زيبا که

لالائی مرا بر هم ميزدند

و سفرم را که نيمه کاره .....

ساعت ۱۷

من و جسدی خسته بر  تخت بيمارستان

آنها و دنيای از التماس

التماسی ناب از جنس خدا

خدای که باز هم بر آنها بخشيدنش آمد

تشنه، از سفر مانده در دل

رعبی زيبا اندوهی ناتمام قصه ای نا تمام

صدائی آشنا و لعبت

صدای هميشه آشنايم

صدای مادرم

خواهرم

برادرم..........

گوئی کبوترب بی بال پرواز چشمانم به سياهی ميرفت

سرمای شديد آنفلانزاس

تپش شديد قلب ايی کی جی

فشار خون ۲۲ و غزل خدا حافظی من

با غزالم با زندگيم و با بود ونبودم مادرم

سه طبيب حاذق با ذوق تمام بر من

مينگريستند و خنده ستاره خواهرم

گريه زهرا مادرم

خوشحالی برادرانم و اقوامم

و انبوه دوستان خوبم پشت شيشه اتاق شيشهای

ساعت ۱۱ صبح طلوعی ديگر

امروز فردای آنروز است مر خص شدم

نه از دنيا بلکه از مصائبش

نزديک بود آقايان و خانمهای سريال

...... را ببينم که نشد زود کما را بردند از يادم

واقعا که چه زود ميرسد حضرت اجل بر سر

و چه زود اميد ها را نا اميد ميکند

اينبار که زورش بما نرسيد ولی

بر دلم نوشت که باز هم ميآيم

باز هم

انقدر زود که خواب وبيدايت را تعريف نکنی

آقدر زود که تا کما هم نرسی

و استادانه خوابت ميکنم که حيران از من

به ديدار حق بروی

وای خدای من که من چقر گنه کارم و افسوس دارم

بسط بساطم را بسيط ميبينم درابساط طلوعی بی غروب

در محضر کون و مکان

برويم که در اين رفتن خاموش خواهيم شد و بدنبال خود به خدای خود

وفای بعهد ميخواهيم

باز هم صبحی ديگر

باز هم روزی افزون

باز هم منی ناسپاس

سلامتم را شکر نميگويم

باز هم من  .........

          

دلم تو را می خواد

 دوستت دارم بيشتر از معنای واقعی كلمه دوست داشتن!

دوستت دارم چون تو ارزش دوست داشتن را داری!

دوستت دارم چون تو نيز مرا دوست می داری!

دوستت دارم همچو طلوع خورشيد در سحر گاه عشق!

دوستت دارم از تمام وجودم ، با احساس پر از محبت و عشق!

دوستت دارم بيشتر از آنچه تصور می كنی!

دوستت دارم ، همچو رهايی پرنده از قفس و پرواز پر غرور او در اوج آسمان ها ،

همچو امواج دريا كه آرام به كنار ساحل می آيند و آرام نيز به دريا

می روند، همچو غنچه ای كه آرام آرام باز می شود و گل می شود ،

دوستت دارم همچو چشمه ای در دل كوه كه آرام جاری می شود بر روی زمين و
تبديل به آبشاری می شود كه از دل كوه سرازير می شود!

دوستت دارم همچو مهتابی كه شبهای تيره و تار را با حضورش پر از روشنايی ميكند!

دوستت دارم همچو باران ! بارانی كه تن تشنه دنيا را جان ميدهد و می شويد !

دوستت دارم چون چشمانت اين حقيقت قلبم را باور دارد

دوستت دارم ، چون با باوری عميق در قلب من نشستی

دوستت دارم چون از زندگی ودنيا گذشته ای تا با من بمانی !

دوستت دارم چون نگذاشتی حتی يك قطره اشك از چشمانم سرازير شود(الکی)

دوستت دارم فراتر از باور يك رويا و فراتر از باور يك حقيقت!

دوستت دارم ، چون با اطمينان و اعتماد كليد قلب سرخ و پر از عشقت را به من دادی!

مجنونم از مجنون عاقل تر ، و ديوانه ام از فرهاد عاشق تر!

نگاه به قلب كوچك و پر از درد من نكن كه همين قلب

يك دنيا عشق و محبت در آن نهفته است!

نگاه به چشمهای آرام و خسته من نكن ، اين چشم يك دنيا اشك در آن است!

نگاه به چهره پريشان من نكن ، اين چهره عاشق چهره تو می باشد!

دوستت دارم ...

زیرا تو را دوست دارم

                سرببالینم نهادی آتشین عشق نهانم

 

گفتی که نامه نوشتی .نرسيده ازتويک خط يا نشون هيشکی نديد  منم امشب واسه تو نامه نوشتم                                 ولی اشکام همه رو نامه چکيده

باز هم...........

باز هم صدای آمدنت را با نسيم بهاران ميخوانم

باز هم صدای خنده ات را

و ترنم آمدنت را به پايکوبی مينشينم

باز هم در خلوتکده عشاق کوی ترا ميجويم

باز هم در آبشاران زندگی و

در تلاتم برکه اقيانوس نمای عشقت

خود را به روياها ميسپارم

باز هم
باز هم.............

اما اينبار تنها ی تنها  و با دنيائی از نياز

نياز به بودن

نياز به احساس

احساس نزديکی به تو

احساس سرودی تازه در انبوهی از اشعار کهنه دل

ميخواهم صبورانه

شيشه لبريز از عشق باشم

که با تلنگری در اعماق وجودت بشکنم

ميخواهم صدای شکستنم

صدای فرو ريختنم

صدای با تو

در کنار تو

و لب ريز از تو و احساس پاک تو

به گورستان شب زنده داران ولايت عشق

حديث ترا خواستن را در خود هجی کنم

بيا که باز هم ميخواهم

با بودنت

يکبار ديگر

خدا و حضورش را

با دل سوخته ام

با اشک سرخ شده ام

گونه هايم را مرطوب کنم

حضورت را با عشق

حضورم را در سکوتی

جانفرسا

و لعبتی حاله گونه

بخوان

که من نيز ميخواهم

با خواندنت

خدا را ببينم

بيا که  آمدنت آمدنم

و رفتنت قصه

رويای نييمه شبم را

به ظهوری تازه وانديشه پر آواز ميخواند

بمان

ميمانم

بخوان تا خواندنت روزنه

به قاف رسيدنم را مينماياند

هر مرد پاشكسته كه تيمور لنگ نيست